production

Lou Reed, Baudelaire van de Rock & Roll

Drieluik

De productie Berlin [Synchronized], eerste deel van een drieluik, is een bewerking van één van de meest besproken artistieke creaties van Lou Reed zowel als musicus en als tekstschrijver van het conceptalbum Berlin. Het album Berlin, één van de invloedrijkste albums uit de geschiedenis van de popmuziek, is de meest ambitieuze artistieke productie van Lou Reed. Met Berlin kon hij zijn literaire en artistieke ambities realiseren. Reed voltooide het album in 1973.

‘Berlin’ een eersteklas opus van één van de creatiefste artiesten die de popmuziek momenteel kent’ (Billboard, 1973).

Na drieëndertig jaar, in december 2006 voerde hij het werk voor het eerst live uit tijdens een aantal optredens in Europa en New York. Van de vijf concerten in New York met o.a. gitarist Steve Hunter en vocalist Anthony verscheen in 2008: Lou Reed, Berlin Live at St.Ann’s-Warehouse. Het origineel uit 1973, oorspronkelijk bedoeld als theater uitvoering is wegens financiële problemen nooit uitgevoerd.

Teksten

Een belangrijk uitgangspunt binnen deze productie zijn de teksten van Lou Reed. Berlin was, volgens Reed het eerste album waarin hij zijn literaire en artistieke ambities kon realiseren. Reed’s grimmige teksten vertellen het verhaal van het uiteenvallende huwelijk tussen twee gedoemde verslaafden, Caroline en Jim. Hij beschrijft hoe het huwelijk van Caroline en Jim ontaardt in ontrouw, geweld en zelfmoord. Caroline wordt neergezet als een ontrouwe en promiscue vrouw. Jim wordt tussen een intens verlangen, kille minachting en kwaadwilligheid jegens haar heen en weer geslingerd.

‘Lou heeft een manier gevonden om de werkelijkheid van de straat in schoonheid om te zetten.’ (Bob Enzrin, producer).

Onderliggende thematiek van ’Berlin‘ was volgens Reed jaloezie. Literaire en muzikale kwaliteiten zijn onoplosbaar verenigd binnen het oeuvre van Reed. Zijn teksten belichten issues die vandaag de dag nog relevant zijn zoals gender identiteit, seksualiteit en drugs gerelateerde problematiek. Reed heeft zichzelf altijd schrijver beschouwd waarvan hij zelf tot zijn spijt niet de waardering kreeg die hij volgens hemzelf zou verdienen.

Prelude

Het eerste deel van de voorstelling vertelt een muzikaal en visueel verbonden verhaal dat als opmaat dient tot het hoofdthema van Berlin,  met nummers als ‘Wating For My Man‘, ‘Venus In Furs‘ en ‘Sweet Jane’ uit Reed’s Velvet Underground tijd, die beschouwd kunnen worden als een prelude op ‘Berlin‘. Het stel uit ‘Sweet Jane‘ geeft een andere werkelijkheid te zien, even idealistisch als Berlin nihilistisch is.

‘Mensen vroegen mij vaak: “Lou is dat autobiografisch?“ Jezus. Autobiografisch? Ze moesten eens weten!’

Net als Caroline, leeft Candy uit ‘Candy Says‘ in een milieu dat haar zal vernietigen. Haar diepe zelfvervreemding (I‘ve come to hate my body, and all that it requires in this world) is één bron van haar smart. Wat tegenwoordig geslachtsdysforie wordt genoemd, mondt uit in een zelfhaat die haar zo wanhopig maakt dat ze aan het leven wil ontkomen. Ze verlangt naar een tolerantere wereld.